Budka Suflera - Jest taki samotny dom

                             



Uderzył deszcz, wybuchła noc                         
Przy drodze pusty dwór,                                   
W katedrach drzew, w przyłbicach gór,           
Wagnerowski ton.                                             
                                                                         
Za witraża dziwnym szkłem,                           
Pustych komnat chłód,                                     
W szary pył rozbity czas,                                   A po nocy przychodzi dzień,
W martwy pusty dwór,                                       A po burzy spokój,
W katedrach drzew, w przyłbicach gór,              Nagle ptaki budzą mnie
Wagnerowski ton.                                               Tłukąc się do okien
                                                                            A po nocy przychodzi dzień,
                                                                            A po burzy spokój,
                                                                            Nagle ptaki budzą mnie
                                                                           Tłukąc się do okien         
                           
                                                                    Znowu szary, pusty dom,
Dorzucam drew, bo ogień zgasł,                Gdzie schroniłem się                               I najmniejsza z wszystkich, z wszystkich mi
Ciągle burza trwa,                                       Na witraża szkle,     
Nagle feeria barw i mnóstwo świec,           Znowu w drogę, w drogę trzeba iść
Ktoś na skrzypcach gra,                              W życie się zanurzyć,
Gotyckie odrzwia chylą się                          Chociaż w ręce jeszcze tkwi
I skrzypiąc suną w bok                                Lekko zwiędła róża.... 
I biała pani płynie z nich
W brylantowej mgle.                                   Lecz po nocy przychodzi dzień,
                                                                     A po burzy spokój,
Zawirował z nami dwór,                              Nagle ptaki budzą mnie
Rudych włosów płomień,                            Tłukąc się do okien
Nad górami lecę, lecę z nią,                         Lecz po nocy przychodzi dzień,
Różę trzyma w dłoni.                                   A po burzy spokój,

A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien
 A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien